Het is nog maar net gebeurd of men kijkt al om

en zie: Bob blijkt de stralende zon.

Bob speelt wat iedereen hoort en iedereen hoort wat hij speelt

en er is iets in wat hij speelt dat iedereen sowieso al kent,

ook al heeft niemand het ooit eerder gehoord.

Bob zegt wat iedereen denkt en iedereen denkt wat hij zegt

en iedereen zegt wat iedereen denkt en iedereen denkt wat

iedereen zegt, en als dat allemaal waar is,

dan moet iedereen Bob zijn,

en Bob is iedereen.

Het is nog maar net gebeurd, of iedereen gelooft wat Bob zegt.

Dat drukt zwaar op hem, want hij weet het zelf ook niet meer.

Terwijl iedereen steeds meer gelooft wat hij zegt, stroomt Bob
leeg. Er is niets meer, behalve dat hij gelooft wat niemand

nog langer wil geloven.

Bob kijkt omhoog en zie, daar is de stralende zon.

© Bill Mensema