Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik spreek met dertien tongen.

Ze slissen als een slangenkuil

En prikken in mijn longen.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik huil bij al mijn teksten.

Als dertien wolven naar de maan,

Die spreekt tot dertien heksen.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik schrijf een evangelie.

Ben Judas niet maar ken hem wel.

Hij vroeg om peterselie.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Zet Shakespeare in de hoek

Met rare hippe schoenen aan

en een Madonna-look.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ben niet wie ik wil zijn.

Dat ben ik naar tevredenheid;

Ben nu geen stuk chagrijn.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Draag 's nachts een zonnebril,

Rook ook als ik spaghetti eet,

Slik af en toe een pil.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Fuck Warhol in zijn reet

Hoe voel je je zo heel alleen

Met vrienden bij de vleet?

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik houd van droevig mooi,

Van mooie trieste ogen,

Van op de bonnefooi.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik zing en dans en doe

Alsof ik mij vermaak en zo.

Ik weet alleen niet hoe.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

En sta op een station

Te wachten op de laatste trein

Maar er is geen perron.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Ik loop de kamer in

En zie daar iemand naakt.

Ik vraag wie is die man.

Ik heb de Robert Zimmerman-blues.

Dat gaat niet zomaar over.

De dokter zei dat het niks was.

Die moet je niet geloven.

Een kampvuur in de Herestraat.

Ik schiet het vol met gaten.

Ik heb de blues van Zimmerman

Van hier tot aan Margraten.

Ik heb de blues van Zimmerman

Van hier tot aan Margraten.

© Raymond Vuursteen